Είμαι ένα μήνα εδώ και ακόμη δε μπορώ να αποδώσω
ένα συγκεκριμένο χαρακτήρα στην πόλη-κράτος που θα φιλοξενήσει
σε 15 μέρες την πρώτη έκδοση των Ολυμπιακών Αγώνων Νέων στην ιστορία.
Το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό είναι "λίγο απ'όλα και λίγη δόση κάρυ",
ένα συνοθύλευμα πολιτισμών, χρωμάτων, μυρωδιών.
Δε μπορώ παρά να κάνω το συνειρμό, με το διάσημο και ομώνυμο cocktail,
μείγμα 8 διαφορετικά συστατικών,
επινόηση ενός Ιάπωνα μπάρμαν στις αρχές του προηγούμενου αιώνα.
Gin, Cherry Brandy, Pineapple juice, Lime juice, Cointreu,
Dom Benedictine, Grenadine, Angostura Bitters, Garnish...
Κινέζικοι ναοί και υπαίθρια αγορά στην Chinatown,
μικρομάγαζα "τα έχω όλα και συμφέρω" στο Little India,
αργιλέδες και αγαπημένες ανατολίτικες γεύσεις
με την ανάλογη φιλοξενία στο Arab Street,
ευρωπαική γειτονιά στο Holland Village,
σε ταξιδεύουν προς στιγμή σε διάφορες πόλεις του κόσμου.
Η πολύ ωραία βόλτα κατα μήκος του ποταμού,
ειδικά εκεί κοντα στο φουτουριστικό Esplanade, μου θυμίζει Sydney,
και ακριβώς απέναντι στο ολοκαίνουργιο και εντυπωσιακό Marina Sands, Dubai!
Στο Sentosa Island μπορείς να χαλαρώσεις
και να νομίζεις για λίγο ότι βρίσκεσαι στις Μαλδίβες ή στη Χαβάη,
με φόντο όμως αναρίθμητα πλοία, στο πιο εμπορικό λιμάνι του κόσμου.
Τοπίο καταπράσινο,
δεν είσαι σίγουρος αν πρόκειται για μια πόλη χτισμένη
μέσα στην καρδιά ενός τροπικού δάσους
ή για πολλά μικρά δάση που ξετρυπώνουν ανάμεσα από τα μακρόστενα χρωματιστά κτίρια, χωρίς μπαλκόνια και τα ρούχα απλωμένα στο κενό.
Εαν κάποιο πέσει κάτω, πρέπει να το ψάξεις κατευθείαν στα καλάθια του street market.
Η ειρωνία της φύσης, έγκειται στο γεγονός,
ότι σε μία από τις πιο πράσινες πόλεις του κόσμου,
μπορείς (και συχνά αναγκάζεσαι λόγω υγρασίας ή βροχής),
να περάσεις όλη τη μέρα σου, ψωνίζοντας σε αμέτρητα εμπορικά κέντρα,
τα οποία συνδέονται μεταξύ τους υπογείως,
σε θερμοκρασίες που παραπέμπουν σε βόρειες ευρωπαικές πόλεις.
Απίστευτη οργάνωση, όλα λειτουργούν με τάξη,
παραγγέλνεις ταξί με SMS, οι συρμοί του μετρό αναχωρούν με απελπιστική ακρίβεια,
και με τα αστικά λεωφορεία, μπορείς να κάνεις βόλτες σε όλο το νησί
και τη γειτονική Μαλαισία.
Όμως όλα έχουν το κόστος τους,
όπως και η μοναδική χαρτοπετσέτα που δικαιούται ο κάθε συνδαιτημόνας
σε ένα τραπέζι - στην καλύτερη περίπτωση.
Στη χειρότερη, απλά δε δικαιούσαι χαρτοπετσέτα.
Η ευελιξία των περισσότερων "ντόπιων", θυμίζει τους κορμούς από μπαμπού
που θαυμάσαμε στους Βοτανικούς Κήπους.
Τα Αγγλικά είναι η επίσημη γλώσσα,
αλλά τα Senglish μπορεί να σε μπερδέψουν αρχικά,
δίνοντας ένα τοπικό χρώμα στις καθημερινές συνομιλίες, λα!
Δοκίμασα και το κοκτέιλ, για να έχω μια πιο ολοκληρωμένη άποψη,
αλλά μάλλον εγώ προτιμώ τις πιο ξεκάθαρες γεύσεις και μυρωδιές...
τις απλές, αυθεντικές!
Παρολ' αυτά ακόμη και ένα Singapore Sling μπορεί να σε μεθύσει..
για να δούμε!
